Het Zutphens Zonnestelsel

Het Zutphens Zonnestelsel

Mensen op Mars door Joris van Casteren

Wetenschap en TechniekPosted by HansSchipper Tue, December 20, 2016 22:13:53

Toen ik een jongen van een jaar of acht was volgde ik in Het Vrije Volk de strip Flits Gordon. Dat was een vertaling van de Amerikaanse comic Flash Gordon, een van de meest succesvolle striphelden aller tijden, die zijn eerste spannende avontuur beleefde in 1934 en waarvan in 2007 nog een televisieserie werd gemaakt.

Die Flits was me er eentje. Hij maakte duizelingwekkende interplanetaire reizen en beleefde daarbij zelden een saai moment. Een van de series was Flits Gordon’s trip naar Mars. Op deze planeet treft hij Marswezens aan - gelukkig maar, want alleen maar keien en zand, zoals het echt is, daar kun je geen verkoopbaar stripboek mee vullen. Hieronder zie je een aflevering die ik op internet terugvond. Ik koester warme herinneringen aan Flits en met mij een hele generatie striplezers.

Zo makkelijk als het voor Flits was om eventjes naar Mars te reizen, zo moeilijk is het in werkelijkheid. In het voorjaar van 2015 hadden wij op Het Baudartius College mevrouw Artemis Westenberg op bezoek die ons middels een interessante lezing vertelde hoe zwaar een reis naar Mars wel is.

De reis duurt zeker zeven maanden. Wie op televisie de terugkeer van André Kuipers na zijn laatste verblijf van zes maanden in de ruimte heeft gezien weet wat voor een impact gewichtsloosheid op het menselijk lichaam heeft. André Kuipers is een sterke man, maar na terugkeer op Aarde werd hij als een slappe doek uit de Soyuz gehesen.

Wie dus naar Mars reist, arriveert daar in eenzelfde toestand als André bij terugkeer op Aarde, maar moet vervolgens nog daar van alles gaan doen. En Mars is een levensgevaarlijke omgeving zonder natuur, zonder zuurstof, zonder stromend water en met heel veel radioactieve straling.

Toch heeft een grote groep mensen het zich in het hoofd gezet dat emigratie naar Mars een voor de mensheid onontkoombaar noodlot is. De journalist Joris van Casteren beschrijft in zijn boek Mensen op Mars deze groep utopisten.

Twee Nederlandse ingenieurs hebben een plan bedacht dat het mogelijk zou moeten maken om vanaf 2027 vier mensen op Mars te laten wonen. Daarna zou dit viertal iedere twee jaar met vier nieuwe pioniers worden versterkt. De reis is definitief, want terugkeer naar de Aarde is technisch nog niet mogelijk. Dat laatste zou ik zelf erg onaantrekkelijk vinden, maar daar wordt door anderen anders over gedacht. Meer dan 200 000 mensen van over de hele wereld gaven zich op om mee te doen. Na verschillende selectierondes bleven er daarvan minder dan 100 over, die stevig hebben moeten studeren en ook een behoorlijk inschrijfgeld hebben moeten betalen om zo ver te komen.

Van dat inschrijfgeld kan het natuurlijk allemaal niet bekostigd worden. De bedenkers schatten de kosten op zes miljard. Dat willen ze bij elkaar brengen met een soort van Big Brother televisieprogramma. Sceptici schatten de kosten op het tienvoudige.

In een lichte, ironische, stijl beschrijft Joris van Casteren de hele organisatie van het project maar vooral ook de mensen die zich hebben aangemeld. Het boek is erg goed geschreven. Ik heb het in vier dagen uitgelezen. Een aanrader.